Środa, 17 czerwca 2026 r. Wczesnym rankiem nie słychać jeszcze muzyki, tańca ani oklasków. Około godziny 7.30 parking przy Bürgerhalle zaczyna się zapełniać. Większość z 16 autokarów jest już gotowa. Plecaki wkładane są na ramiona, pudełka z prowiantem znikają w torbach, uczniowie szukają miejsc zbiórki, porównują numery autokarów, a 1 600 bułek jest sprawiedliwie rozdzielanych między pojazdy. Niektórzy uczniowie wydają się jeszcze zaspani, inni z trudem ukrywają swoje podekscytowanie. Prawie 1 000 osób ze społeczności szkolnej wyrusza wspólnie w drogę na wyspę Norderney – na wycieczkę pieszą, jakiej szkoła Gesamtschule Gronau dotąd jeszcze nie doświadczyła.
Już sama liczba pokazuje, jak niezwykła jest ta wycieczka. Nie wyrusza jedna klasa, ani jeden rocznik, lecz cała szkoła: uczniowie szkół średnich I i II stopnia, nauczyciele, pracownicy oraz osoby towarzyszące. Społeczność szkolna, rozdzielona na 16 autobusów, w drodze na wyspę.
Najpóźniej na przystani promowej w Norddeich tworzy się obraz, który zapewne na długo pozostanie w pamięci wielu osób. Setki uczniów wysiada, orientuje się w sytuacji i w końcu wchodzi na pokład. Już sama przeprawa staje się dla wielu z nich niezapomnianym przeżyciem. Niektórzy po raz pierwszy znajdują się na promie, obserwują mewy lub szukają najlepszego miejsca przy relingu. Nikt jeszcze nie ma pojęcia, jaka atmosfera zapanuje tego wieczoru właśnie na tym statku.
„Nigdy wcześniej nie płynąłem promem. Już samo to było naprawdę fajne.” – Mika Kentrup, klasa 5c
Podczas gdy wielu uczniów zwiedza statek, dla Ursuli Steuer nadchodzi wyjątkowa chwila: na mostku kapitańskim nawiązuje rozmowę z kapitanem i ma okazję zajrzeć za kulisy rejsu. Jest to spokojna scena w środku dnia, który poza tym charakteryzuje się ruchem, głosami i oczekiwaniem.
Po przybyciu na Norderney uczniowie rozchodzą się po całej wyspie. Właśnie w tym tkwi część uroku tego dnia. Nie ma jednej trasy ani jednego programu, który wszyscy realizowaliby jednocześnie. Niektóre klasy spacerują po miejscowości, inne kierują się w stronę plaży lub przez wydmy. Niektórzy jedzą razem frytki, inni szukają sobie miejsca nad morzem, a jeszcze inni po prostu ruszają przed siebie i odkrywają wyspę na własną rękę.
W trakcie tych wędrówek nieustannie spotykają się znajome twarze. Uczniowie z różnych roczników spotykają się ze sobą, nauczyciele nagle nie mijają swoich uczniów na korytarzu, lecz między wydmami a leżakami plażowymi. W ten sposób dzień wycieczki staje się nieustannie dniem małych spotkań.
Na północnej plaży panuje wyjątkowy ruch. Uczniowie klasy Q2 przygotowali tam różne atrakcje: siatkówkę, puszczanie latawców i budowanie zamków z piasku. Żółte kamizelki ostrzegawcze wskazują, gdzie coś się dzieje. Piłki przelatują w powietrzu, latawce wznoszą się na szarym niebie, a na piasku powstają zamki, figury i wzory. W niektórych miejscach dzieci budują z pełnym skupieniem, w innych głośno dopingują. Kilka metrów dalej toczy się mecz piłki nożnej, w którym już dawno przestało mieć znaczenie, kto właściwie należy do której klasy.
„Podobało mi się, że ciągle spotykało się osoby z innych roczników. Dzięki temu nasza szkoła jeszcze bardziej sprawiała wrażenie wspólnoty” – Joris Funke, klasa Q1
Pogoda nie zawsze ułatwia życie społeczności szkolnej. Nad wyspą nieustannie przechodzą przelotne deszcze, a wiatr pozostaje nieodłącznym towarzyszem. Jednak tego dnia to właśnie pasuje do Norderney. Zapinane są kurtki przeciwdeszczowe, podnoszone kaptury, a torby przyciskane mocniej do ciała. Potem ruszamy dalej. Nastrój nie ulega zmianie. Być może również dlatego, że ten dzień nie opiera się na założeniu, że wszystko musi być idealne.
Nie wszyscy byli od razu przekonani przed wyjazdem. Jednodniowa wycieczka nad Morze Północne, wczesny wyjazd rano, późny powrót wieczorem – czy to się opłaca? To pytanie często padało przed wyjazdem. Na wyspie otrzymuje ono inną odpowiedź.
„Na początku pomyślałem: jechać tak daleko – i to tylko na jeden dzień? Ale ostatecznie było naprawdę świetnie.” – Noel Citgez, klasa 10b
Być może właśnie w tym tkwi siła tego dnia. Nie chodzi o to, by zrealizować jak najwięcej punktów programu. Chodzi o czas spędzony poza zwykłymi ramami. O rozmowy, które nie mają miejsca podczas lekcji. O wspólny śmiech w deszczu, o wiatr na twarzy, o prom pełen uczniów, o małe zawody na piasku oraz o chwilę, w której szkoła nagle przenosi się w zupełnie inne miejsce.
„Oczywiście codziennie spotykamy się z uczniami na lekcjach. Jednak w taki dzień można dostrzec ich z zupełnie innej strony: jak traktują się nawzajem, jak biorą na siebie odpowiedzialność i jak wzajemnie się wspierają. I szczerze mówiąc – po prostu fajnie jest choć raz doświadczyć szkoły w ten sposób.” – Pani Denise Hilgenberg, nauczycielka
Nie zawsze podkreśla się, że pomysł tej wycieczki wyszedł od Ursuli Steuer. A jednak jest to nieodłączna część tego dnia. Pod koniec swojej kadencji jako dyrektorka szkoły nie pragnęła dnia poświęconego wyłącznie jej osobie, lecz wspólnego przeżycia dla jak największej liczby osób. Właśnie to ma miejsce na Norderney: żadnego oficjalnego pożegnania, żadnej sceny, żadnych długich przemówień – tylko cała szkoła, która wyrusza w podróż razem.
„Zależało mi na tym, abyśmy jako społeczność szkolna ponownie wyruszyli razem w drogę. Widok tak wielu pięknych chwil, które miały miejsce tego dnia, bardzo mnie wzruszył.” – dyrektorka szkoły Ursula Steuer
Kiedy wieczorem prom ponownie wyrusza w kierunku lądu, na początku nie widać prawie żadnych oznak zmęczenia. Podróż powrotna jest głośna, pełna życia, niemal przypomina imprezę. Gra muzyka, uczniowie śpiewają i tańczą, co chwilę rozbrzmiewają oklaski. Nauczyciele stoją wśród nich, niektórzy filmują, inni po prostu śmieją się razem z nimi. A Ursula Steuer nie znajduje się na uboczu tej sceny, lecz w samym jej centrum.
Właśnie te zdjęcia mówią wiele o tym dniu. Rano prawie 1 000 osób stoi jeszcze w grupach przy autobusach i czeka na odjazd. Wieczorem tańczą razem na promie. Pomiędzy tym wszystkim jest deszcz, wiatr, plaża, miejscowość, frytki, latawce, zamki z piasku, rozmowy, śmiech i wiele drobnych chwil, których nie da się z góry zaplanować w żadnym harmonogramie.
W Norddeich w końcu znów czekają autobusy. Atmosfera towarzyszy społeczności szkolnej jeszcze przez chwilę w drodze powrotnej. W niektórych autobusach nadal śpiewa się i opowiada, w innych pierwsi uczniowie już dawno zamknęli oczy. W końcu robi się ciszej. Stopniowo autobusy ponownie podjeżdżają pod Bürgerhalle w Gronau. Gdy tuż po wpół do pierwszej przyjeżdża ostatni autobus, społeczność szkolna ma za sobą niezwykle długi dzień. Muzyka z promu już dawno ucichła. Pozostało jednak coś innego.
Być może właśnie dlatego ten dzień pozostaje w pamięci tak wielu osób. Ponieważ pomiędzy promem, plażą, wiatrem, podróżą autobusem i niezliczonymi drobnymi spotkaniami po raz kolejny stało się jasne, czym szkoła jest nie tylko poza lekcjami: wspólnotą.
A także dlatego, że tego dnia szkoła przez chwilę nie była już szkołą.
angażuje się w działalność szkoły ogólnokształcącej w Gronau od momentu jej założenia. Wraz z końcem bieżącego roku szkolnego dyrektorka Ursula Steuer przechodzi na emeryturę. Od momentu powstania szkoły Gesamtschule Gronau w 2014 roku Ursula Steuer pełniła funkcję dyrektorki tej placówki i od samego początku współtworzyła jej rozwój wraz z gronem pedagogicznym, pracownikami, uczniami oraz ich rodzinami. W tym czasie szkoła rozwija się krok po kroku – aż do pierwszego rocznika maturzystów w 2023 roku.
Wspólna wycieczka na wyspę Norderney powstała z jej inicjatywy. Fakt, że właśnie ta wycieczka stanowi zwieńczenie jej pracy w Gesamtschule Gronau, nadaje temu dniu szczególne znaczenie. Jednocześnie wycieczka ta symbolizuje to, co przez ostatnie lata zawsze było ważne dla Ursuli Steuer: szkoła jako miejsce wspólnej nauki, ale także jako miejsce spotkań, współdziałania i żywej wspólnoty.
kolejne wrażenia: (wkrótce pojawi się więcej zdjęć)
